dynia-the end

A tu powyżej ta sama dynia, którą mogliście oglądać niemal od sadzonki. Po pierwszych przymrozkach zebraliśmy ten piękny pomarańczowy plon i zapiekliśmy w piekarniku-miąższ dyni posłużył do przygotowania rozgrzewającej i sytej zupy.

Poplony wysiane we wrześniu rosły do listopada!- to w naszej strefie klimatycznej zdarza się rzadko, a jednak-jest możliwe.
Zwykle poplony-wysiewane we wrześniu dorastają maksymalnie do 10-15 cm- przychodzi mróz, który definitywnie kończy ich uprawę- w ubiegłym sezonie było jednak inaczej.

Przed nami kolejny sezon-czekam na niego z otwartym sercem-jaki będzie?

Ps. witajcie po przewie

jesienna dynia, która rośnie w słomie

Jak uprawiać własne i nie zwariować?

W tym poście zobaczysz jak uprawy własnych warzyw i owoców mogą być proste i przyjemne a zbiory bardzo satysfakcjonujące -:)

Tak powoli, po wolutko rosła dynia zwyczajna, rosła w słomianej kwaterze, którą przygotowałam jako ciepły inspekt wczesną wiosną. Ciepły inspekt czyli zamykana kwatera na grzejącym podkładzie z obornika końskiego. Wiosną z takiego inspektu zebraliśmy: sałaty i groszek cukrowy a gdy te zwolniły miejsce zasadziliśmy jedną sadzonkę dyni.

Starannie przygotowane podłoże zasobne w obornik to idealne miejsce dla ciepłolbunej i żarłocznej dyni.

Po posadzeniu i obfitym podlaniu praktycznie nie wykonywaliśmy żadnych zabiegów pielęgnacyjnych- no może raz podlaliśmy obficie podczas upałów-to wszystko. Dynia po cichutku, po malutku wyrastała z kwatery zagarniając przestrzeń wokoło.

A to owoce tego wzrostu- uprawa jest prosta i przyjemna a co najważniejsze zbiory całkowicie ekologiczne.

Dynię do przechowywania zrywamy, gdy skórka stwardnieje.

To zdjęcia wczesnowiosennego ciepłego inspektu, w którym po sałatach i groszku zasadziliśmy sadzonkę dyni. W takiej słomianej kwaterze wypełnionej podłożem wzrastała dynia.